ای خدا!

                 در این هرزه بازار قلب ها و رنگ ها!

                 دل ما را از آن خودت و چشم ما را نگران مهدیت کن...

            شکلات

               با یه شکلات شروع شد...

            من یه شکلات گذاشتم تو دستش.اونم یه شکلات گذاشت تو دست من.

            من بچه بودم...اونم بچه بود!

            سرمو بالا کردم، سرشو بالا کرد.دید که منو میشناسه.خندیدم.

            گفت دوستیم؟ گفتم دوستِ دوست. گفت تا کجا؟گفتم دوستی که تا نداره...

            گفت تا مرگ.خندیدم و گفتم:من که گفتم تا نداره!گفت باشه، تا پس از مرگ.

            گفتم نه نه نه نه .تااا نداره.گفت قبول ،تا اونجا که همه دوباره زنده می شن

            یعنی زندگی ِ پس از مرگ.بازم با هم دوستیم ،تا بهشت تا جهنم،تا هرجا

            که باشه من و تو با هم دوستیم!

            خندیدم گفتم:تو براش تا هرکجا که دلت می خواد یه تا بذار.اصلا یه تا بکش

            از سر این دنیا تا اون دنیا.اما من اصلآ براش تا نمی ذارم...

            نگام کرد،نگاش کردم.باور نمی کرد؛

           می دونستم اون می خواست حتمآ دوستی ِ ما تا داشته باشه!

           دوستی ِ بدون تا رو نمی فهمید...

           گفت بیا برا دوستیمون یه نشونه بذاریم.گفتم باشه، تو بذار؛گفت شکلات.

           هر بار که همدیگه رو می بینیم یه شکلات مال تو یکی مال من ، باشه؟!

           گفتم باشه...

           هر بار یه شکلات می ذاشتم تو دستش،اونم یه شکلات تو دست من.

           باز همدیگه رو نگاه می کردیم،یعنی اینکه دوستیم؛دوست ِ دوست!!

           من تندی شکلاتمو باز می کردم، می ذاشتم تو دهنم و تند و تند می مکیدم.

           می گفت شکمو!تو دوست ِشکموی منی!

           وشکلاتشو می ذاشت تو یه صندوقچه ی کوچولوی قشنگ.

           می گفتم بخورش!!!! می گفت تموم می شه!می خوام تموم نشه؛برای

           همیشه بمونه...

           صندوقش پر از شکلات شده بود؛هیچ کودومشو نمی خورد!

           من همشو خورده بودم.

           گفتم اگه یه روز شکلاتاتو مورچه ها بخورن یا کرما؟اون وقت چیکار می کنی؟

           گفت مواظبشون هستم.می گفت می خوام نگهشون دارم تا موقعی که دوست هستیم.

           من شکلاتمو می ذاشتم تو دهنم و می گفتم:نه نه نه   تااا نداره!

           دوستی که تا نداره...

            یک سال، دو سال ، 4 سال،7سال،10 سال،20 سال شده؛

            اون بزرگ شده ،منم بزرگ شدم.من همه ی شکلاتامو خوردم،اون همه ی

            شکلاتاشو نگه داشته!

            اون اومده امشب تا خداحافظی کنه...می خواد بره!بره اون دور دورا...

            میگه میرم اما زود بر می گردم!من که میدونم میره و بر نمی گرده...

            یادش رفت شکلات به من بده!من که یادم نرفته؛یه شکلات گذاشتم

            کف دستش گفتم این برای خوردنه،یه شکلاتم گذاشتم کف اون دستش.

            اینم آخرین شکلات برای صندوق ِ کوچیکت.یادش رفته بود که صندوقی داره

            برای شکلاتاش...هردو تا رو خورد!

            خندیدم!می دونستم دوستی ِ من تا نداره؛می دونستم دوستی ِ اون تا داره...

            مثل همیشه!

            خوب شد همه ی شکلاتامو خوردم.اما اون هیچ کودومشو نخورده!

            حالا با یه صندوق، پر از شکلاتای نخورده ،چی کار می کنه؟؟؟!!!

             ..............

                           درود بر معلم ٬

                       تنها قشری که در برابر بی عدالتی...

                                                           سکوت نکرد!

           ای شهدا!

          برای ما حمدی بخوانید که شما زنده اید و ما مرده...

                   بیا ای دل از اینجا پر بگیریم

                                                           ره کاشانه دیگر بگیریم...